2 Sorga og gleda

Sorgen og gleden de vandrer til hope,
Lykke og ulykke ganger på rad.
Medgang og motgang hverandre tilrope, 
Solskinn og skyer de følges og ad. 
Jorderiks gull 
Er prektig muld, 
Himlen er ene av salighet full.

Fredagkveld for litt over ei veke sidan døydde vår snille, energiske tante Marit, 64 år. Alt for tidleg og fullstendig meiningslaust. Kreften vann. 11 timar seinare kom hennar andre borneborn, Eiril, til verda. Nokre veker for tidleg, men likevel for seint for spende mormor...

Gravferda var sterk og vakker. Det var rart at tante Marit berre var eit bilete på bordet. Ho levde livet godt, gav mykje og satte mange spor i mange hjarter. Og etterlet eit tomrom i like mange.

Angjerd har rett, det skulle ikkje vere for mykje å be om at Elise og Eiril, og kanskje fleire etterkvart, skulle få ha ei god mormor, men det er ikkje alltid godt å skjøna seg på livet. Eller dauden.
Ho kjem til å verte sårt sakna. Lenge.